PIROSKI WITH POTATO-ΠΙΡΟΣΚΙ ΜΕ ΠΑΤΑΤΑ

Τα πιροσκί με πατάτα ήταν από τα ωραιότερα εδέσματα που κουβαλούσαν βαριά ιστορία γιατί η μαμά έκανε τα καλύτερα, κατά γενική ομολογία φίλων, συγγενών και γειτόνων.

Τώρα έπρεπε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβει δράση, παίρνοντας τη σκυτάλη από την καλύτερη.  Ευτυχώς, οι προκλήσεις την ιντριγκάρουν.

Για να σου δώσει να καταλάβεις, πρόκειται για τηγανιτά πιτάκια με ζυμάρι, γεμισμένα με πατάτα.  Ωστόσο, υπάρχει μια ολόκληρη διαδικασία πίσω από αυτή την περιγραφή.  Τα υλικά είναι απλά, αλλά το αποτέλεσμα εντυπωσιακό.  Οι εικόνες του παρελθόντος, αφηγούνται μια νοσταλγική αναστάτωση.  Το κεντρικό τραπέζι στην κουζίνα, με τη λεκάνη έτοιμη να υποδεχθεί το ζυμάρι για να του προσφέρει ένα φιλόξενο περιβάλλον, ώστε να φουσκώσει όσο περισσότερο γίνεται κι αυτό φυσικά λόγω της μαγιάς.  Από την άλλη να βράζουν οι πατάτες και το τηγάνι ετοιμοπόλεμο, να περιμένει να τις υποδεχθεί για να τις απογειώσει…

Στο τραπέζι, στρωμένο το ιδιαίτερο για τέτοιες μεγαλιώδης στιγμές, πλαστικό τραπεζομάντηλο, που εκεί επάνω θα διαδραματιστεί όλο το έργο.

Το αποτέλεσμα του τόσου χαμού δεν είναι για το τίποτα αλλά για αυτά τα  τραγανά από έξω, αφράτα από μέσα, υπέροχα, νόστιμα και εδώ σταματάει, πιροσκί!  Η γεύση όμως απογειώνεται με την γέμιση της πατάτας.  Αδυνατεί να κάνει  περιγραφή γιατί απλά δεν περιγράφεται!

Κάτσε τώρα να σου τα πει από την αρχή.

Βήμα πρώτο να ετοιμαστούν οι πατάτες , που σημαίνει να βράσουν και να πατηθούν με το πιρούνι.  Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει. Τις αφήνει στην άκρη και προχωράει παρακάτω.

Βήμα δεύτερο και πολύ σημαντικό, το ζυμάρι.  “Ανεβασμένο”, όπως συνήθιζαν στην οικογένεια να το αποκαλούν καθώς έχει μαγιά.  Δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κλασικό ζυμάρι του οποίου η επιτυχία στηρίζεται στο καλό φούσκωμα.  Κι αυτό που στοιχειοθετεί το αποτέλεσμα είναι τα χλιαρά υγρά που το συνθέτουν.  Οπότε χλιαρό νερό, ελάχιστο χλιαρό γάλα, μαγιά, αλάτι, ζάχαρη, ελαιόλαδο και φυσικά αλεύρι, του οποίου η ποσότητα εξαρτάται πάντα από τον τύπο που χρησιμοποιεί.  Κλασική απάντηση που μπορεί να σου δώσει είναι: όταν το ζυμάρι δουλεύεται χωρίς να κολλάει στο χέρι!

Μετά από 1 ώρα, χρόνο κατά τον οποίο ετοιμάζει τη γέμιση, συμβαίνει αυτό!

Το χρόνο όμως που χρειάζεται για το φούσκωμα, τον εκμεταλεύεται για το Τρίτο βήμα που δεν είναι άλλο από την ετοιμασία της γέμισης.  Επανέρχεται η θρυμματισμένη πατάτα έτοιμη να δουλευτεί στο τηγάνι.  Ελαιόλαδο, κρεμμύδι ξερό, αλάτι, πιπέρι και λίγος ψιλοκομμένος μαϊντανός.  Το τηγάνι λοιπόν στη φωτιά για να ζεσταθεί το ελαιόλαδο, ώστε να σοταριστεί σε αυτό το κρεμμύδι.  Τίποτα πιο μεσογειακό και μαμαδίστικο.

Στη συνέχεια προστίθεται η πατάτα, το αλάτι, το πιπέρι και δουλεύονται ώστε να δέσουν και να μοιάζει ομοιόμορφο το μείγμα.  Δυο λεπτά πριν το κατεβάσει, προσθέτει τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Τώρα μπορούσε να φτιάξει τις “βαρκούλες”, όπως τις αποκαλούσε για να φτάσει στο τελικό στάδιο του τηγανίσματος.

Σε αυτή τη φάση, πολλές φορές τότε προσπάθησε να βάλει το χεράκι της αλλά η μάνα υπήρξε ανένδοτη, καθότι είχε και μια φήμη να διατηρήσει.

Αυτά όλα όμως ανήκαν πια στο παρελθόν και επιτέλους ήταν δική της δουλειά να διεκπεραιώσει.  Από τις καλύτερες στιγμές της, το “πλάθω” ζυμαράκια με τα δυό χεράκια και κατά ακρίβεια αρχικά έφτιαχνε μπαλάκια , που θα άνοιγε σε μικρά στρογγυλλά πιτάκια με τον πλάστη για να τοποθετήσει τη γέμιση.

Τα ετοιμάζει όλα για να μπορεί να ασχοληθεί  με το τηγάνισμα.  Μόνο στην περίπτωση που συνεργάζονται δύο άτομα αυτό μπορεί να αλλάξει.  Ο ένας δηλαδή να φτιάχνει τα πιροσκί και ο άλλος να τηγανίζει.  Έτσι στο πλαίσιο της οργάνωσης κι αφού δεν υπήρχε sous-chef διαθέσιμος ακολούθησε την πρώτη τακτική.  Και όταν σχηματίστηκε και το τελευταίο κομμάτι, μπήκε το λάδι στο τηγάνι.

Αυτά τα ζυμάρια με τη μαγιά έχουν τη λογική του λουκουμά, οπότε είναι πιο σωστό (για αυτά) να τηγανίζονται μέσα σε πολύ λάδι, στην ουσία να κολυμπάνε.  Με αυτό τον τρόπο φουσκώνουν και ψήνονται ομοιόμορφα.

Εδώ πρέπει να είσαι διαρκώς από πάνω, να τους αλλάζεις θέση στο τηγάνι και να γυρίζεις πλευρές σχετικά συχνά.  Φυσικά μέσα στο μπόλικο λάδι γίνονται και γρήγορα.  Η πρώτη τους αντίδραση όταν τα τοποθετείς μέσα και φουσκώνουν είναι πολύ εντυπωσιακή.  Περιμένεις να πάρουν αυτό το ξανθό χρωματάκι και τα βάζεις πάνω σε χαρτί κουζίνας για να φύγει το περιττό λάδι του τηγανίσματος.

Και κάπως έτσι το θέμα πιροσκί, ολοκληρώνεται.

Απο εδώ και μετά όλες τις άλλες αισθήσεις που θα γίνουν αναμνήσεις, πρέπει να τις φτιάξεις μόνος σου.  Εκείνη το μόνο που μπορεί να κάνει για σένα είναι να σου δώσει τη συνταγή.

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΥΜΗ

500ml νερό χλιαρό

50ml γάλα χλιαρό

1 φακελάκι ξερή μαγιά

1 κ.σ. ελαιόλαδο

1 κ.γ. αλάτι

1 πρέζα ζάχαρη

700-800γρ. αλεύρι

Ζυμώνουμε έως ότου γίνει μια ομοιόμορφη μπάλα που δεν κολλάει στα χέρια.  Το αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 1 ώρα.

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΜΙΣΗ ΠΑΤΑΤΑΣ

5 πατάτες καθαρισμένες και βρασμένες

Ελαιόλαδο

1 ξερό κρεμμύδι στον τρίφτη

Αλάτι

Πιπέρι

Λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό

Θρυμματίζουμε τις πατάτες ζεστές όπως στον πουρέ.  Βάζουμε το τηγάνι στη φωτιά και ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο.  Ρίχνουμε το κρεμμύδι, το σοτάρουμε και προσθέτουμε την πατάτα με το αλάτι και το πιπέρι.  Τα δουλεύουμε λίγα λεπτά και στο τέλος βάζουμε το μαϊντανό, κάνοντας μερικά ακόμη γυρίσματα.

Ετοιμάζουμε το ζυμάρι σε μικρά μπαλάκια.  Με τον πλάστη τα ανοίγουμε σε μικρούς κύκλους και τοποθετούμε από μια κουταλιά της σούπας γέμιση πατάτας.  Τα κλείνουμε όπως τα καλτσόνε σαν βαρκούλες.

Σε ένα μεγάλο, βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε πολύ καλά αρκετό σπορέλαιο.  Όταν “κάψει” όπως συνηθίζουμε να λέμε ρίχνουμε τα πιροσκί και τηγανίζουμε, ώσπου να γίνουν ομοιόμορφα, “ξανθά”.

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.