VALENTINE HAS LEFT THE BUILDING…

Άκουγε τον ήχο του κουδουνιού της πόρτας, σαν από το υπερπέραν. Σε μια εποχή, που δεν υπάρχει ούτε γαλατάς, ούτε εφημεριδοπώλης, ποιός ξυπνάει τόσο νωρίς και βγαίνει στη γύρα; Της πέρασε από το μυαλό για μια στιγμή να μην ανοίξει. Η περιέργεια όμως ισχυρή όπως πάντα την οδήγησε στην πόρτα (σαν σκηνή από το Walking Dead).

Ανοίγει, και τι να δει…ο Βαλεντίνος! Μα ήταν δυνατόν; Η μόνη του συνέπεια, να την ενοχλεί κάθε χρόνο. Αφού σου το ‘χω ξαναπεί καλέ μου, δεν σε θέλω. Μα να μην μπορεί να διαχειριστεί την απόρριψη αυτός ο Άγιος. Τώρα βέβαια θα μου πεις και ποιός μπορεί.

Από ευγένεια και αφού ούτως ή άλλως την ξύπνησε, του πρόσφερε καφέ. Ο Βαλεντίνος, παίρνοντας την πρόσκληση ως αδυναμία και πιστεύοντας (ακράδαντα) ότι βρήκε χαραμάδα να τρυπώσει, την πήρε με το καλό. Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου, όλος ο κόσμος σήμερα λουλουδάκια, δωράκια, αρκουδάκια, καρδούλες, καρτούλες… ήταν και ατελείωτη η λίστα, έρωτας, αγάπη, στους δύο τρίτος δεν χωρεί και τέτοια δημώδη!

Εκείνη, μασουλούσε βαριεστημένα το κουλουράκι της περιμένοντας στωϊκά να τελειώσει. Κι αφού είδε την υπομονή της να στραγγίζει μέχρι  τελευταίας σταγόνας, αποφάσισε να του τα πει ένα χεράκι.

Λοιπόν, άκου να δεις! Καταρχήν, αυτό που έρχεσαι, μια φορά το χρόνο και μετά εξαφανίζεσαι, κακό! Κάνεις ντόρο για μία μέρα , αναστατώνεις όλο τον κόσμο, μόνο και μόνο για να περάσει το δικό σου. Δεν σε νοιάζει να πατήσεις επί πτωμάτων για 10′ λεπτά δημοσιότητας (γιατί τόσα σου αφιερώνουν τα δελτία). Μας σαρώνεις σαν ωστικό κύμα, χωρίς να ρίξεις ούτε μια ματιά πίσω σου για να δεις τι έκανες. Κι αφήνεις ανθρώπους ανάμεσα σε σχέσεις και υποσχέσεις, να παραπαίουν. Μας εμφυτεύεις δαιμόνια την προσμονή για ρομαντικά γεύματα, κουτάκια ακριβών κοσμηματοπωλείων που ανοίγουν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας και  μας χαρίζονται και εμείς να ανταπωδίδουμε με κάτι αντίστοιχο στην απλώχερη χειρονομία που εμπεριέχει όλη την αγάπη του κόσμου! Το καπέλο θα σου το βγάλω, γιατί μας το έχεις πουλήσει πολύ καλά το show!

Που είσαι τις προηγούμενες μέρες κι όλες τις επόμενες; Κανένα support.  Σαν κάτι παλιόφιλους που τάζουν, κερδίζουν και μετά λακίζουν. Είσαι δειλός κατά βάθος. Γιατί γενναίος είναι αυτός που μένει εδώ να σου κρατάει το χέρι σφιχτά όταν τίποτα δεν είναι εύκολο, που σου φέρνει λουλούδια γιατί σε είδε στεναχωρημένη, που σου αγοράζει δαχτυλίδι γιατί θέλει  να μοιραστεί  τη ζωή του μαζί σου, που σου λέει πόσο όμορφη είσαι ενώ από την κούραση δεν βλέπεσαι, που δεν περιμένει να σε δει στολισμένη και βαμμένη για να σε βγάλει για φαγητό.

Όταν θα είσαι κι εσύ κάθε μέρα παρών, τότε κι εγώ θα σε γιορτάζω. Ξανασκέψου το Βαλεντίνε μου και σου υπόσχομαι να είμαι καλή μαζί σου, την επόμενη φορά που θα βρεθούμε…Του μίλησε λίγο απότομα αλλά κάποιος έπρεπε να του τα πει.

‘Ηταν έτοιμη να αντιμετωπίσει την αντίδρασή του. Αντ’αυτού, τον είδε να σηκώνεται αμίλητος, κοιτάζοντάς την επίμονα στα μάτια για μερικά δευτερόλεπτα που της φάνηκαν αιώνας. Της έδωσε ένα ήσυχο φιλί και έφυγε.

‘Οταν έκλεισε την πόρτα ένα ερώτημα τριγύριζε στο μυαλό της. ΜΕΤΑΝΟΙΑ ή ΠΡΟΔΟΣΙΑ;

 

One Reply to “VALENTINE HAS LEFT THE BUILDING…”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *