WHEN FOOD BECOMES ANXIOLYTIC

Όταν το φαγητό χρησιμοποιείται σαν αγχολυτικό τότε μάλλον θα προκύψει το πρόβλημα της ανεπιθύμητης αύξησης του βάρους.
Προσπαθώντας να καταστείλουμε το άγχος που ο καθένας μας έχει, σταδιακά δημιουργούμε άλλο ένα.
Στα δύσκολα, όπου στατιστικά εκτιμούμε ότι είναι και τα περισσότερα που μας συμβαίνουν συνήθως προσπαθούμε να βρούμε  έναν ανώδυνο αλλά και ευχάριστο τρόπο, στην ουσία να τα παραβλέψουμε ή άν προτιμάτε να τα ξεχάσουμε για λίγο παρά να τα αντιμετωπίσουμε.

Αυτό είναι ένα μονοπάτι πονηρό και ύπουλο γιατί σε οδηγεί στο σπιτάκι από ψωμί, γλυκά και ζάχαρη σαν αυτό που βρήκαν στο δάσος ο Χάνσελ και η Γκρέτελ…όμως όπως και στο παραμύθι των Γκρίμ, μέσα ζει η κακιά μάγισσα και σε περιμένει.

Έτσι οι επιλογές δεν είναι πολλές ή θα σε «φάει» ή θα την «ψήσεις».

Αν της δώσεις θάρρος θα σε ξεγελάσει με τα καλούδια της…και να τα παστέλια και να τα ξερολούκουμα, ώσπου θα γίνεις εσύ το ξερολούκουμο και τότε τρέχα να κρυφτείς.

Για να γλυτώσεις το κυνήγι μαγισσών απλά άλλαξε δρόμο…

Εντάξει έχεις δίκιο δεν είναι εύκολο, αλλά αν κάθε φορά που έχεις την επιθυμία να ενδώσεις, προσπαθήσεις να ασχοληθείς με κάτι άλλο όπως να πας μια βόλτα, να διαβάσεις κάτι που σου αρέσει, να δεις την αγαπημένη σου ταινία ή οτιδήποτε είναι αυτό που θα σε κάνει να ξεχαστείς εξίσου ευχάριστα, κάνε απλά μια έξυπνη αντικατάσταση.

Ασχολήσου με εναλλακτικούς τρόπους μαγειρικής με το ενδιαφέρον του καινούργιου και όχι της τιμωρίας, θα ανακαλύψεις έναν κόσμο διατροφικό ο οποίος που ξέρεις, μπορεί και να σου αρέσει.

Στο τέλος  υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σου αρέσει πλέον και ο εαυτός σου!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *