BREAK FAST…

Κάθε πρωϊνό Δευτέρας, η ίδια μιζέρια καταγεγραμμένη στα social.  H ίδια βαρεμάρα σε λούπα…λογικό, γιατί είναι τραγικό να ξυπνάει κανείς σε μια ηλιόλουστη χώρα.  Να είναι υγιής και να μπορεί να παλέψει τη μέρα, με όλες τις δυσκολίες της.  Να πρέπει να διαλέξει, τι θα φάει και όχι αν θα έχει να φάει.  Και αυτή, είναι η αχαριστία των δεδομένων, φίλε μου.  Γύρνα το νόμισμα από την άλλη και κοίταξε καλά.  Τόλμησε να κάνεις την ερώτηση…καθρέφτη, καθρεφτάκι μου δείξε μου τον κόσμο σήμερα.  Νομίζεις ότι θα σου αρέσει αυτό που θα δεις;  Όταν για σένα, δυστυχία είναι να μην μπορείς να πας Σκ στο πεντάστερο, κάποιοι κοιμούνται στο δρόμο.  Όταν βαριέσαι να πας στη δουλειά σου, κάποιοι ανανεώνουν επ’αόριστον κάρτες ανεργίας.  Όταν η μοίρα σε έχει χτυπήσει αλύπητα και δεν μπορείς να αποκτήσεις την επόμενη έκδοση, του ήδη ακριβού κινητού σου, κάποιοι δεν θα καθίσουν στο μεσημεριανό τραπέζι.  Όχι γιατί δεν τους αρέσει το φαγητό, αλλά γιατί δεν έχουν φαγητό.  Tώρα αναρωτιέσαι, τι σχέση έχει η αναφορά του πρωϊνού γεύματος με όλο αυτό;  Ειλικρινά;  Καμμία.  Μόνο η ανάγκη, να καταγραφεί ένα ευχαριστώ.  Να εκφραστεί ευγνωμοσύνη και χαρά που είναι σε θέση να μπορεί να βλέπει την καινούργια ημέρα, κάνοντας σχέδια…Είναι αυτή η αγανάκτηση, που κάθετε σαν κόμπος στο λαιμό και λες, φτάνει.  Αυτό που θέλει να σου πει, είναι να βγεις από το σκοτάδι και να ακολουθήσεις το φως (αν είναι τούνελ, γύρνα πίσω αμέσως).

Αυτό το φως, έλουζε σήμερα το σπίτι από παντού.  Ήταν μια ωραία ευκαιρία, για το πρώτο πρωϊνό στο μπαλκόνι κι ας επέτρεψε στο διαδίκτυο, να την τρολάρει!  Άντε και εις άλλα με υγεία!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *