ΜΕΑΤ PIE WITH FETA CHEESE

wpid-img_20150716_163029.jpg

ΚΡΕΑΤΟΠΙΤΑ ΜΕ ΤΥΡΙ ΦΕΤΑ

wpid-img_20150731_120651.jpg

Στην Ελλάδα μας αρέσουν οι ζύμες και ότι μπορούμε να φτιάξουμε με αυτές.

Συνήθως φτιάχνουμε μόνοι μας το ζυμάρι όπως το μάθαμε από τη μαμά κι αυτή από τη δική της.

Κάποιες άλλες φορές όμως δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου, οπότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποια από τις έτοιμες που υπάρχουν σε αφθονία.

Είναι πολύ καλής ποιότητας και μας λύνουν τα χέρια.

Εγώ έχω ιδαίτερη αδυναμία στην σφολιάτα γιατί μου αρέσει πάρα πολύ το πόσο αφράτη είναι.

Έτσι όταν θέλω να φτιάξω γρήγορα μια πίτα αυτή τη ζύμη θα χρησιμοποιήσω.

wpid-img_20150716_135437.jpg

Το κάθε πακέτο σφολιάτας περιέχει 2 ξεχωριστά συσκευασμένα φύλλα.

Η διαδικασία είναι τόσο απλή που ο καθένας μπορεί να τα καταφέρει με επιτυχία.

Η σφολιάτα είναι φύλλο του οποίου η σύνθεση περιλαμβάνει βούτυρο.

Ακριβώς για αυτό το λόγο δεν θα χρησιμοποιήσω καθόλου λάδι πάνω στο φύλλο.

Στρώνω μια λαδόκολλα στη βάση του ταψιού κι αμέσως απλώνω το ένα φύλλο σαν βάση. Στη συνέχεια θα απλώσω την γέμιση που επιθυμώ και θα κλείσω με το δεύτερο φύλλο, δουλεύοντάς το στριφτά με τα δάχτυλα περιφερικά για να μην ανοίξει κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Χαράζω την πίτα σε κομμάτια τετράγωνα ή όπως αλλιώς τα θέλω, χτυπάω 1 κρόκο αυγού με μερικές σταγόνες γάλα ή νερό και αλείφω την επιφάνεια της πίτας.

wpid-img_20150716_151412.jpg

Ψήνω  σε προθερμασμένο φούρνο στους 200ο C για 1/2 ώρα περίπου.

 

ΣΥΝΤΑΓΗ

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΚΡΕΑΤΟΠΙΤΑ

Φύλλο σφολιάτας

500 γρ. κιμά ανάμεικτο

300 γρ. τυρί φέτα

1 κεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο

2 αβγά : 1 για τη γέμιση και 1 για να αλείψουμε την επιφάνεια της πίτας

Ελαιόλαδο

Αλάτι

Πιπέρι

Ρίγανη

 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε ένα τηγάνι βάζουμε λίγο ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι.

Μετά από λίγο προσθέτουμε τον κιμά, το αλάτι, το πιπέρι, τη ρίγανη και τα ανακατεύουμε για μερικά λεπτά ώσπου ο κιμάς θα είναι έτοιμος.

Αφού αφήσουμε λίγο τη γέμιση να κρυώσει την απλώνουμε πάνω στο φύλλο σφολιάτας που έχουμε τοποθετήσει στο ταψί.

Χτυπάμε το 1 αβγό αν θέλουμε βάζουμε και 2 κουταλιές γάλα και περιχύνουμε την γέμιση.

Με τα χέρια σπάμε σε κομμάτια τη φέτα και την απλώνουμε κι αυτή.

Τοποθετούμε το 2ο φύλλο και κλείνουμε την πίτα.

Χαράζουμε  και αλείφουμε την επιφάνεια με τον κρόκο του 2ου αβγού.

Είμαστε έτοιμοι να ψήσουμε.

 

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!

CHERRY PIE

wpid-img_20150726_114209.jpg        ΚΕΡΑΣΙΑ…ένα φρούτο εποχής με πολλές όμορφες παιδικές αναμνήσεις!

Κεράσια αγόρασα για πρώτη φορά στη ζωή μου αρκετά μεγάλη, κι αυτό γιατί στην αυλή του πατρικού μου σπιτιού εκτός από τα υπόλοιπα δέντρα υπήρχε στο κέντρο μιά μεγάλη κερασιά.

Ο Ιούνιος λοιπόν ήταν ο  μήνας που είχε κατακόκκινους ώριμους καρπούς. Σκαρφαλώναμε πάνω της για να την τρυγίσουμε σαν ξωτικά.

Τότε δεν φανταζόμουν ότι μπορείς να φτιάξεις και άλλα γλυκά με τα κεράσια εκτός από το παραδοσιακό του κουταλιού.

Σήμερα θα φτιάξουμε μια πολύ εύκολη κερασόπιτα.

wpid-photo-collage-maker_qgrtd3.png.png

ΚΕΡΑΣΟΠΙΤΑ

Ωραίο , ελαφρύ γλυκό, τέλειο για τον καφέ ή το τσάι…ή απλά για όλες τις ώρες που έχουμε διάθεση να τη φάμε.

ΥΛΙΚΑ

15 κεράσια (τα κόβουμε στη μέση και αφαιρούμε τα κουκούτσια)

3 αυγά

1 ποτήρι σπορέλαιο (220 ml)

1 ποτήρι ζάχαρη άχνη (200 gr)

1 κ.γ. κανέλλα

1 κ.γ. baking powder

2 ποτήρια (400 gr) αλεύρι

 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε ένα μπολ χτυπάμε το λάδι με την ζάχαρη άχνη και τα αυγά.

Προσθέτουμε το αλεύρι με το baking powder και χτυπάμε για 4′ ακόμη.

Στο τέλος προσθέτουμε τα κεράσια στο μείγμα, ανακατεύοντας ελαφρά με μια σπάτουλα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για 45′-50′ περίπου.

 

WHEN FOOD BECOMES ANXIOLYTIC

Όταν το φαγητό χρησιμοποιείται σαν αγχολυτικό τότε μάλλον θα προκύψει το πρόβλημα της ανεπιθύμητης αύξησης του βάρους.
Προσπαθώντας να καταστείλουμε το άγχος που ο καθένας μας έχει, σταδιακά δημιουργούμε άλλο ένα.
Στα δύσκολα, όπου στατιστικά εκτιμούμε ότι είναι και τα περισσότερα που μας συμβαίνουν συνήθως προσπαθούμε να βρούμε  έναν ανώδυνο αλλά και ευχάριστο τρόπο, στην ουσία να τα παραβλέψουμε ή άν προτιμάτε να τα ξεχάσουμε για λίγο παρά να τα αντιμετωπίσουμε.

Αυτό είναι ένα μονοπάτι πονηρό και ύπουλο γιατί σε οδηγεί στο σπιτάκι από ψωμί, γλυκά και ζάχαρη σαν αυτό που βρήκαν στο δάσος ο Χάνσελ και η Γκρέτελ…όμως όπως και στο παραμύθι των Γκρίμ, μέσα ζει η κακιά μάγισσα και σε περιμένει.

Έτσι οι επιλογές δεν είναι πολλές ή θα σε «φάει» ή θα την «ψήσεις».

Αν της δώσεις θάρρος θα σε ξεγελάσει με τα καλούδια της…και να τα παστέλια και να τα ξερολούκουμα, ώσπου θα γίνεις εσύ το ξερολούκουμο και τότε τρέχα να κρυφτείς.

Για να γλυτώσεις το κυνήγι μαγισσών απλά άλλαξε δρόμο…

Εντάξει έχεις δίκιο δεν είναι εύκολο, αλλά αν κάθε φορά που έχεις την επιθυμία να ενδώσεις, προσπαθήσεις να ασχοληθείς με κάτι άλλο όπως να πας μια βόλτα, να διαβάσεις κάτι που σου αρέσει, να δεις την αγαπημένη σου ταινία ή οτιδήποτε είναι αυτό που θα σε κάνει να ξεχαστείς εξίσου ευχάριστα, κάνε απλά μια έξυπνη αντικατάσταση.

Ασχολήσου με εναλλακτικούς τρόπους μαγειρικής με το ενδιαφέρον του καινούργιου και όχι της τιμωρίας, θα ανακαλύψεις έναν κόσμο διατροφικό ο οποίος που ξέρεις, μπορεί και να σου αρέσει.

Στο τέλος  υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σου αρέσει πλέον και ο εαυτός σου!!!

EDITORIAL

Opportunities-for-Writers-June-and-July-2013

Η εξέλιξη των πραγμάτων συνιστά απόδειξη της ύπαρξής μας.

Η γη περιστρέφεται, ο κόσμος αλλάζει (όχι απαραίτητα προς το καλύτερο)

και ο χρόνος αφήνει αποτυπώματα.

Όλοι θέλουν να αφήσουν κάτι πίσω τους, όπως όταν βυθίζουμε την πατούσα

στην βρεγμένη άμμο.

Τα πάντα σε μια διαρκή κίνηση, κάτι που προκαλεί φθορά, αγωνία αλλά και

το ενδιαφέρον να προλάβεις όσα περισσότερα μπορείς.

Σε αυτόν τον αγώνα δρόμου η αντισυμβατικότητα είναι καλός οδηγός,

αρκεί να μπορούμε να την ερμηνεύσουμε σωστά.

Είναι εκπληκτικό, πόσα πράγματα κάνουμε στη ζωή γιατί «έτσι είναι».

Μορφώνεσαι με συγκεκριμένο τρόπο, κάνεις σχέσεις με σκοπό το γάμο

(γιατί αλλιώς τι νόημα έχουν;), παντρεύσαι για να μην σε πουν γεροντοκόρη-ο,

κάνεις παιδιά για να επιβεβαιώσεις την βιολογία καθώς επίσης να κλείσεις τα στόματα

αυτών που θα πουν ότι δεν μπορείς (το να μην θέλεις, δεν υπάρχει), αγοράζεις σπίτια

και αυτοκίνητα αποδεικνύοντας την ικανότητά σου.

Κι αν όλες αυτές οι ταμπέλες δεν υπήρχαν αναρωτήθηκες πόσοι θα ακολουθούσαν

αυτά τα μονοπάτια ή θα άνοιγαν δικούς τους δρόμους; Αυτό μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ…κρίμα, ίσως είχαμε εξασφαλίσει λίγη περισσότερη ευτυχία!

Προσπαθώντας να παραιτηθώ από την βιομηχανία των τύψεων αυτό το

καλοκαιρινό Κυριακάτικο πρωινό, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που επικοινωνώ ξανά

με αυτά τα μικρά μαύρα στίγματα πάνω στην οθόνη μετά από πολύ καιρό.

Στο μόνο που ελπίζω είναι να αγαπήσουμε τις ζωές μας και τους εαυτούς μας

λίγο περισσότερο…και τους άλλους, όταν πραγματικά το αξίζουν.

Hasta la vista!!!