ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΑΓΙΕ ΒΑΣΙΛΗ…

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη!

Ίσως, σου γράφω νωρίς αυτό το γράμμα. Υποθέτω ότι το κάνω για να τραβήξω την προσοχή σου.
Ελπίζω να είχες μια καλή χρονιά, ώστε να είσαι ξεκούραστος και έτοιμος, για το ετήσιο ταξίδι σου.
Ξέρω ότι καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια να είσαι συνεπής.
Γνωρίζω επίσης, ότι τα δώρα σου δεν φτάνουν σε όλους, όχι από δικό σου λάθος (άσχετα αν εμείς
ρίχνουμε την ευθύνη σε σένα), αλλά γιατί δεν βρίσκεις όλες τις καμινάδες ανοιχτές όταν έρχεσαι.
Στην πραγματικότητα δεν θέλω να σου ζητήσω να φέρεις δώρα, γιατί ξέρω ότι δεν μπορούν να πάρουν όλοι.
Δεν θέλω να σου ζητήσω να έχουν όλα τα σπίτια χαρούμενους ανθρώπους, γύρω από τραπέζια
στρωμένα με αγαθά, γιατί πολύ απλά είναι μόνο μια ευχή.
Δεν θέλω να σου ζητήσω να φέρεις ειρήνη στη γη, γιατί κι αυτό δεν μπορεί να γίνει.
Θέλω όμως να σου ζητήσω, σ’αυτόν τον πλανήτη με τα δισεκατομμύρια ανθρώπων, που πολλοί
απ’αυτούς πεινάνε, διψάνε, αρρωσταίνουν, σκοτώνονται, χάνουν τις οικογένειές τους, μεταναστεύουν, προσπαθούν  πολύ απλά να επιβιώσουν, να φέρεις λίγη ΜΑΓΕΙΑ!
Απ’αυτή που υπάρχει στις ταινίες με happy end.
Απ’αυτή που μαλακώνει τις καρδιές και κάμπτει τη λογική.
Απ’αυτή που λέει «ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα».
Αυτό θα ήθελα να σου ζητήσω για φέτος, για να μπορώ να συνεχίσω να ελπίζω και
να ονειρεύομαι.

                                                                                Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων.
                                                                                Με εκτίμηση.
                                                                                                    Μια Θαυμάστρια

ΥΓ. Να ξέρεις πως το Ψέμα της ύπαρξής σου, είναι λυτρωτικό!
Είναι όμως το πιο ωραίο που μου είπανε ποτέ. Ίσως και το μοναδικό που
θα ήθελα να είναι αλήθεια!
       Γι’αυτό…
                      Θα σε σκέφτομαι και
                       θα σε περιμένω!!!

ΜΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΛΙΚΑ ΤΑΡΑΤΤΕ

ΚΛΙΚΑ: Ουσιαστικό, γένους θηλυκού που ερμηνεύεται ως η ομάδα ατόμων
με κοινά συμφέροντα που προσπαθούν να αναρριχηθούν στον κοινωνικό ιστό
με απώτερο στόχο την κοινωνική τους ανέλιξη (αυτήν την ερμηνεία δίνει η Βικιπαιδεία,
βρίσκοντάς με απολύτως σύμφωνη).
Με αφορμή, την απονομή των βραβείων θεάτρου και έχοντας τη μεγάλη χαρά να βλέπω
ανθρώπους που»ποιούν ήθος», να συμπεριφέρονται σαν τις  αθλήτριες του πατινάζ
την στιγμή που χάνουν την ισορροπία τους στον πάγο.
Άνθρωποι προοδευτικοί να επικαλούνται «αστυνομία» της τέχνης, όταν οι ίδιοι τόσα χρόνια
προσπαθούν με την καλλιτεχνική και πολιτική τους πορεία να μας πείσουν ότι διαδηλώνουν
για την ελευθερία, την λογοκρισία και τον ρατσισμό, με μια ατάκα να τα διαπράττουν και
να τα καταλύουν όλα ταυτόχρονα.
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Μην διανοηθείτε ξανά, εσείς της «ποιότητας» και δεν βραβεύσετε την
επόμενη φορά κάποιον του συναφιού!
Όχι τίποτε άλλο, αλλά μ’αυτά και μ’αυτά κι άλλοι «σπουδαίοι» θα αρνηθούν να παραλάβουν
τα βραβεία τους κι εγώ τότε δεν θα μπορώ να φάω και να κοιμηθώ! Αυτό θέλετε;
Α! Και το νου σας, μην ξαναδώ τέτοιες στημένες απονομές, να ρωτάτε πρώτα και μετά
να «αποφασίζετε».
Άντε γιατί η ποιότητα ξύπνησε και στριφογυρίζει στον τάφο της.
Ξέρετε! Εκεί που τη θάψατε!

ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΠΕΡΥΣΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ…

Είχε μπει ο Δεκέμβρης και οι διαφημίσεις σε βομβάρδιζαν καθημερινά.
Στολίδια, δώρα, ρούχα, réveillon.
Τι θα αγοράσουμε, τι θα χαρίσουμε, τι θα φορέσουμε!
Ανάμεσα σ’ αυτόν τον οργασμό κατανάλωσης και οι ειδήσεις.
Φτώχεια, Πείνα, Άστεγοι, Παιδιά σε ορφανοτροφεία, Υπερήλικες σε ιδρύματα.
Οk! Επετεύχθη και φέτος ο στόχος, ενεργοποιήθηκε το αίσθημα φιλανθρωπίας σου.
Κάτι σαν παράδοση.
Καθώς κοιτούσες, τις απελπισμένα υπερστολισμένες βιτρίνες, στην βόλτα που αποφάσισες
να κάνεις, είδες τον πρώτο αναξιοπαθούντα μπροστά σου και με περισσή καλοσύνη του
έδωσες 2 ολόκληρα ευρώ!
Αίσθημα ευφορίας κατέκλυσε το «είναι» σου, ένιωσες πολύ σπουδαίος που βοήθησες
έναν συνανθρωπό σου.
Συγκινήθηκες, αναγνωρίζοντας το καλό μέσα σου.
Κι έτσι καθώς η κάθαρση σε λύτρωνε, πέρασες την είσοδο του μαγαζιού και αγόρασες
το συνολάκι για το réveillon.
Άντε και του χρόνου!
Θα ήθελα μόνο να σου θυμίσω, ότι οι άνθρωποι δυστυχούν όλο το χρόνο.
Αν θέλεις λοιπόν να κάνεις μια πραγματικά ανθρωπιστή πράξη, μοιράσου τα χρήματα
και τα υπάρχοντά σου μ’ αυτούς που υποτίθεται ότι υπερασπίζεσαι, τους «οικονομικά και κοινωνικά
αδύναμους», χάρισέ τους λίγο από το χρόνο σου.
Αυτή είναι μια πραγματικά «πολιτική» πράξη και για να μην μπερδεύεσαι με νοήματα και έχουμε
παρανοήσεις, πολίτης όχι πολιτικός.
Γιατί τα λόγια βγαίνουν εύκολα από τα στόματα πολλών.
Αλλά οι πράξεις βγαίνουν δύσκολα από τις καρδιές λίγων.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ…ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ;